Wisten jullie dat Medinaqure niet alleen leuke aanbiedingen heeft maar ook gratis produkten heeft. Het is nu zeer zeker het kijken waard.  

Totemdier Tarot

uniek tarotspel van totemdierkaarten
     
Ted Andrews, auteur van het succesvolle Luisteren naar dieren, heeft zijn kennis van sjamanistische praktijken en van dieren in het wild benut voor het samenstellen van een bijzonder fraai tarotspel. Totemdier Tarot bevat naast 78 tarotkaarten van totemdieren een werkboek waarin alle kaarten worden beschreven en de verschillende legmethoden worden behandeld.    
De kaarten zijn bedoeld als hulpmiddel om onze intuïtieve vermogens te versterken, de band met de dierenwereld te versterken en antwoorden te vinden op vragen als 'Wat moet ik doen?', 'Wanneer moet ik handelen?' en 'Wat heeft het leven voor mij in petto?'. De Natuur, zo stelt Andrews, spreekt dagelijks tot ons, maar wij verstaan haar roep niet meer. Regelmatig probeert de Natuur ons te herinneren aan onze banden met haar door ontmoetingen met dieren. Totemdier Tarot leert ons hoe we kunnen communiceren met dieren en hoe we door deze contacten onszelf kunnen doorgronden.

 

Kristalglazen bol ca 150mm ***SUPERKOOPJE!!

 

Dit is echt een gigantische grote, zware, schitterende en zeer heldere A1 kwaliteit kristalglazenbol voor divinatie doeleinden, of gewoon voor sier. Hij word standaard geleverd met een houten draaibare houten bolhouder. U zult hem nergens zo goedkoop kunnen vinden als bij Medinaqure.

 

 

Ter inspiratie voor wie de verbondenheid met de natuur om zich heen wil onderzoeken en verdiepen en in die zoektocht meer zicht wil krijgen op de eigen natuur.

Uitgangspunt
De vier elementen, Water - Aarde - Lucht - Vuur zijn altijd essentieel geweest voor de ontwikkeling van leven op aarde.
Ze spelen een belangrijke rol in ons leven en in onze kennis over de natuur. In de huidige tijd van massaconsumptie, verstedelijking en virtuele werkelijkheden zijn er mensen die hun persoonlijke relatie met de natuur, de aarde en de hun omringende werkelijkheid willen onderzoeken en verdiepen. Zij beseffen dat persoonlijke verbondenheid met de aarde, de natuur en de mens van belang is in deze tijd. Wij allen zijn in staat om richting te geven aan de ontwikkelingen in de maatschappij. Ieders bijdrage is daarin noodzakelijk. Dit besef vormt de basis voor dit boek van Aarde Educatief.

Aarde Educatief
Aarde Educatief bestaat uit een groep mensen die elkaar hebben gevonden binnen het Netwerk Aarde, Milieu & Spiritualiteit. Het bestond in de periode van 2000 - 2004 uit een vaste kern van Chris Elzinga, Marleen van Engelen, Greetje de Heer, Yoke de Wilde en Gerwine Wuring. Zij hebben het meeste materiaal voor het boek over de Vier Elementen geproduceerd. Marleen van Engelen heeft de boekjes geïllustreerd.De kerngroep heeft Jan-Willem van de Velde, Jac Vroemen en Marleen Bootsma gevraagd op onderdelen aan de inhoud bij te dragen. Daarnaast zijn de Lucht- en Waterhoofdstukken door diverse mensen en groepen 'getest'.
Aarde Educatief wil de rijkdom van en liefde voor de natuur, de aarde en het milieu delen met wie daar voor open staan. De makers bieden het boek aan als hulpmiddel om meer contact te krijgen met die rijkdom en liefde.

Doelgroep
Het boek 'De kracht van de Vier Elementen is voor alle leeftijdsgroepen te gebruiken, uitgaande van ieders eigen belevingswereld. Het materiaal nodigt uit de eigen ervaringen in te brengen en uit te werken.
Het boek kan ook als aanzet of inspiratie gebruikt worden om zelf nieuwe oefeningen, gedichten, verhalen of illustraties te bedenken. Zo kunnen allerlei persoonlijke expressievormen ontstaan die je dichter bij jezelf brengen en bij de wereld om je heen.
De inhoud is zowel voor individueel gebruik als voor groepen geschikt. Als het om een groep gaat is het aan te raden dat iemand de groep leidt; dat geldt met name voor de oefeningen.

Aanwijzingen bij het lezen en werken met het boek
Het boek bevat verschillende onderdelen: mythen/verhalen, oefeningen, meditaties, gedichten, illustraties/beelden, associaties, achtergrondinformatie e.d. Door deze verscheidenheid kun je je op velerlei manieren laten raken en laten meenemen. Als je met het boek wilt gaan werken, kun je die onderdelen gebruiken die jou het meest aanspreken. Maar je kunt je ook laten verrassen door wat je tegen komt als je gewoon open staat voor wat je wordt aangeboden.

Sponsors
Stichting Aarde-Werk, de ASN bank, de Stichting Sobriëtas hebben de uitgave van dit boek mogelijk gemaakt.

 

 

Werken met het levenswiel

 

 

Daan van Kampenhout gebruikt het concept van het levenswiel al meer dan vijftien jaar. Werken met het levenswiel is de neerslag van honderden oefeningen en rituelen die hij voor zijn consulten en trainingen ontwikkelde. Het levenswiel, of het wiel met de vier richtingen, is een beproefde introductie voor iedereen die zich in het sjamanisme wil verdiepen. Het wiel belichaamt onze fysieke, emotionele, psychologische en spirituele krachten en processen. Wat het wiel toevoegt, is ordening, verdieping, structuur en beweging. Kennis van het wiel verdiept de blik, zowel naar binnen (ziel) als naar buiten (wereld). In het boek beschreven rituelen en oefeningen die met behulp van het wiel worden uitgevoerd, effenen de weg naar nieuwe inzichten.

Van Daan van Kampenhout (1963) verschenen bij Altamira-Becht Beelden van de ziel (vertaald in het Duits, Engels en Spaans) en Ruimte voor relaties. Hij geeft workshops over de gehele wereld.

 

Medinaqure

 

Natuurlijk wil ik het niet alleen hebben over indianen. Ook wil ik graag het een een ander promoten van mijn webwinkel. Als eerste zal ik even uitleggen waar Medinaqure voor staat en hoe ik eraan begonnen ben.

 

Medinaqure staat voor Mens Dier Natuurlijk genezen. Deze webwinkel is gespecialiseerd in New age produkten, Wicca, Natuurprodukten, zelfontwikkeling, dieren en toebehoren en nog veel meer...De moeite waard om even te kijken naar deze bijzonder webwinkel. Wat deze webwinkel anders maakt dan anderen??? Er zijn ook online diensten zoals je eigen horoscoop etc.

 

 

Hier zijn een aantal artikelen uitgelicht. Dit om een beetje een idee te geven wat er allemaal bij Medinaqure wordt verkocht.

 

 

LEDEREN WESTERN HOED NIEUW!

 

PRACHTIGE HIGH CLASS COWBOY HOED VAN ZACHT LEDER
THE BEST DUTY LEATHER
MAKES HEAD TURN!
KLEUR BRUIN
MATEN S TOT XL
MEET HET BREEDSTE GEDEELTE VAN UW HOOFD NET BOVEN DE OREN

Bestel vandaag nog en ontvang een leuk kadootje!

 

Native Americans is de officiële en meer eervolle benaming voor de Indianen van (Noord-) Amerika. Een volk dat een ongekende bijdrage heeft geleverd aan het westernrijden, iets dat echter door vele blanke Amerikanen niet zal worden toegegeven. De reden daartoe moet gezocht worden in de enorme verschillen in cultuur en vooral mentaliteit tussen Indianen en blanken. Dit zeker op gebieden als commercie, levensfilosofie en omgang met EN respect voor de natuur. Het gaat te ver om deze verschillen uit te diepen, maar één ding is zeker, er waren geen betere ruiters dan de 'Native Americans' van de wilde plains (Idaho, North- & South-Dakota).

 

Voor 1600 had geen Indiaan ooit een paard gezien en bij de eerste contacten met paarden dachten ze zelfs dat het grote honden waren. Sommige stammen dachten in het begin dat de Spaanse Conquistadores, in hun glimmende wapenuitrustingen en hun paard één wezen vormden. Maar de Indianen leerden snel. En hun respect voor en inzicht in alles wat met de natuur te maken had, gaf ze al snel een grote voorsprong op de blanken, die ver van de natuur af stonden (en nog altijd staan).

De Indianen begrepen al snel dat een paard niet alleen een vluchtdier en een kuddedier is, maar ook een bijzondere vorm van communicatie bezit, waarmee het anders 'praten' is dan met 'jagers', zoals de hond EN de mens. Geloof gerust dat dingen als paardenfluisteraar en natural horsemanship voor Indianen al vele honderden jaren terug de normaalste zaak van de wereld waren. Het resultaat: binnen 50 jaar na hun kennismaking met paarden waren de meeste Indianen niet alleen betere ruiters maar ook betere trainers en fokkers en reden ze derhalve de best getrainde en snelste paarden, in situaties waarin geen blanke zich zou wagen. Want naast een op hol geslagen kudde Bizons, zonder zadel, met losse handen en met pijl en boog jagen, is niet niks. Eén foutje (overigens een zeldzaamheid) en het was gebeurd.

Nadat de grote Indianenstammen uit hun oorspronkelijke territoria waren verdreven en in reservaten waren verbannen, was het rijden op paarden voor de Indianen lange tijd verboden. En toen in het begin 20e eeuw de status van het paard van werkdier in plezierdier veranderde, ging deze trend bijna geheel aan de Indianen voorbij. Hierdoor kwam alles wat in de USA ook maar iets met   paarden te maken had geheel onder controle van de blanken. Dat neemt niet weg dat de ware kenner van westernpaarden in de USA een door Indianen getraind paard als het beste paard zal waarderen wat je kunt rijden. Want nog heden ten dagen vind je de beste paardentrainers van Noord Amerika onder de Native Americans of halfbroers zoals de Vaquero's. Een door Indianen getraind paard was en is nog altijd moeilijk te koop. Omdat commercie, marketing en hebzucht voor vele Indianen nog heden ten dagen onbekende begrippen zijn en de liefde voor de natuur nog altijd voorop staat, zullen deze trainers hun paarden alleen maar verkopen aan bekenden, waarvan ze zeker weten dat hun 'kind der wind' 'eervol' zal worden behandeld.

 

Kanohesgi= Geschiedenis

 

 

De eerste mensen trekken Amerika binnen over de Beringstraat. De Beringstraat is het stuk zee dat Alaska en Siberië van elkaar scheidt. Gedurende de ijstijd valt deze zeestraat droog en zijn mensen in staat vanuit Azië Amerika binnen te trekken. Zij bevolken in vrij korte tijd het hele continent. In het jaar 1000 komen de Noormannen via Groenland in Amerika. Zij noemen de Indianen skraelings. De contacten tussen de Noormannen en de Indianen verlopen slecht en de Noormannen verdwijnen weer uit Amerika. Vijfhonderd jaar later, in 1492, ontdekt Columbus Amerika.

Columbus wil er achter komen of er een andere weg naar India mogelijk is dan de bestaande, vol gevaren, langs Kaap de Goede Hoop bij Afrika.
In Europa weten mensen al heel lang dat de aarde rond is. De Griek Eratosthenes heeft dit in de oudheid bewezen.
Columbus trekt daaruit de conclusie dat het niet alleen mogelijk moet zijn via het oosten maar ook via het westen naar India te gaan. Als hij in Amerika aankomt na een lange reis, denkt bij India gevonden te hebben. De mensen die in Amerika wonen geeft hij daarom de naam Indianen. Dat is zo gebleven, ook als men doorkrijgt dat Columbus niet in India is aangekomen, maar in een tot dan toe in Europa onbekend continent. Omdat Amerika voor de Europeanen een onbekend stuk van de wereld is, wordt Amerika ook wel de Nieuwe Wereld genoemd.

 

Het huis van de prairie Indianen is een tipi, een grote, kegelvormige tent. De tipi wordt gemaakt van bizonhuiden die door de vrouwen schoongemaakt en gelooid zijn. De huiden worden aan elkaar genaaid en dan rond een frame van lange houten stokken gedrapeerd. Binnenin de tipt brand meestal een vuur, de rook kan weg via een smal gat bovenin. Er staat vaak een ketel soep of stoofpot op het vuur en iedereen kan zichzelf bedienen. ‘s Nachts slaapt het gezin op een laag huiden rond het vuur. Er waren ook indianen die niet-nomadisch waren en dus geruime tijd op dezelfde plaats woonden. Zij bouwden huizen van natuurlijke materialen als hout, takken, huiden en gras.

 

 

De prairie-indianen zijn nomaden, oftewel zwervers. Ze leven niet in blijvende nederzettingen, maar verplaatsen hun kampement met het wisselen van de seizoenen. Alle spullen zijn makkelijk mee te nemen, zelfs hun huizen, de tipi’s, zijn makkelijk opvouwbaar. Ze reizen te paard en met kano’s mocht dit nodig zijn. In de zomer volgen ze de bizon kuddes. Eenmaal per jaar, in de zomer, komen de stammen bij elkaar op de Grote Vlakte voor een stammenvergadering. Later slaan ze hun winterkamp op in een beschutte vallei.

 

 

Vrouwen zijn altijd bezig. Behalve huiden schoonmaken en tipi’s bouwen, moesten ze koken, water en brandhout halen, kinderen opvoeden, voor gasten zorgen, kleren maken en versieren en vlees drogen en condenseren. Ook verzamelen vrouwen wilde kersen, koolrapen, bessen en kruiden.

Jagen is mannenwerk. Het leven van een stam hangt er vanaf, dus leren jongens al op jonge leeftijd de vaardigheden die nodig zijn voor de jacht. Voordat de blanken geweren meebracht, doodden de Indianen de bizons met speren, pijlen en bogen of door ze van de kliffen de drijven. De jacht wordt zorgvuldig voorbereid. Verkenners zoek de kudde en drijven die in de juiste richting. De jagers zijn uitstekende ruiters, die pijlen afvuren of speren werpen terwijl ze pijlsnel, en zonder zadel, tussen de wilde kudde rijden. De mannen jagen ook op rendieren, herten, konijnen en korhoenders en ze gaan ook vissen. Op een dorre prairie wordt maar weinig voedsel verbouwd. Sommige stammen verbouwen tabak, en de stammen die in de riviervalleien aan de rand van een vlakte wonen verbouwen maïs, bonen en pompoenen.

Kinderen spelen in het kamp. Hun wordt al vroeg geleerd hoe ze moeten koken en kleding moeten maken (meisjes) en hoe ze moeten jagen en vechten (jongens.)

 

 

Er zijn veel verschillende Indianenstammen o.a Cherokezen, Cheyenne, Papago, Sioux etc. Elke stam heeft zijn eigen taal, gewoontes en manieren. Men onderscheid zich door middel van kleding, gezichtsbeschilderingen, haardracht en opvattingen. (Sommige indianenstammen waren tamelijk tolerant t.o.v. de blanken terwijl andere indianenstammen vechten voor hun leefgebied en oorlog voerde tegen de blanken.)

Men communiceert met elkaar door middel van gebaren. Gebarentaal is een manier van communiceren die alle stammen begrijpen. Een andere manier is het zenden van rooksignalen, om een andere groep te vertellen wie je bent of om te waarschuwen dat er bizons gesignaleerd zijn. Geen enkele stam heeft een geschreven taal. Belangrijke gebeurtenissen en legenden worden opgetekend in pictogrammen of beeldschrift. Een stam is onderverdeeld in kleinere groepen. De leden van die groepen zijn gewoonlijk aan elkaar verwant. Je kunt het aantal gezinnen in een groep vinden door het aantal tipi’s te tellen. Kinderen wonen bij hun ouders in de tipi totdat ze gaan trouwen. Rijke mannen kunnen meerdere vrouwen hebben, maar de meesten zijn gelukkig met een vrouw.

 

De wereld van de indianen wordt bestuurd door de geesten, die ze Machten noemen. De Machten stromen door de zon, de maan, de aarde, de lucht en door elke plant en elk dier op de Vlakte. De mensen luisteren goed naar de Machten, vooral als ze door visioenen of dromen spreken. Medicijnmannen kunnen de machten raadplegen en zo de toekomst voorspellen of mensen raad geven. De machtigste medicijnmannen zijn grote leider. Sommige stammen zoals de Sioux, geloven in een Oppermacht, de Grote geest.

Indianen hadden ook een groot aantal rituelen zoals: het roken van de vredespijp, gezichtsversieringen aanbrengen en dansen.

 

 

Het hoofd van een groep wordt gekozen vanwege zijn moed, goedheid en wijsheid. Vaak zijn er twee leiders, een oorlogsleider die hoog aanzien geniet vanwege zijn moed en een vredesleider die bekend staat om zijn wijsheid. Een zoon kan de titel van zijn vader erven, maar hij moet het respect van zijn mede-stamleden verdienen. Beslissingen worden genomen door de stamraden. Alle belangrijke mannen zijn daarbij aanwezig, en ze beginnen door in stilte een pijp te roken. Dan kan iemand die dat wenst spreken.

 

 

Naarmate de blanken oprukten, werden de indianen steeds verder van hun gebied verdreven. De regering van de V.S. verkocht land voor extreem lage prijzen aan kolonisten die naar de Grote Vlakten (binnenlanden van de V.S) trokken, en

één voor één moesten de stammen hun gebied verlaten en naar de reservaten gaan. Er werd beloofd dat ze in ruil daarvoor jaarlijks voedselvoorraden, goederen en wapens zouden krijgen, maar ondanks de inspanningen van de regering in Washington werden de verdragen bijna altijd genegeerd. Kolonisten, boeren en mijnwerkers en jagers weigerden toe te geven dat de indianen net als zij mensen waren en hoopten op hun uitroeiing. Zo werd er steeds meer land van de indianen ingepikt. Men wilde de indianen bekeren en de kinderen naar school sturen en ze daar leren dat hun eigen cultuur achterlijk was. Men haatte de indianen.

 

 

De indianen leden erg onder de veranderingen die de Europeanen teweeg hadden gebracht. Veel mensen stierven en enkele stammen werden compleet uitgeroeid. De Indiaase bevolking neemt nu echter weer wat toe. De regeringen houden er nu pas rekening mee dat de indianen ook volwaardig burgers zijn. Meer dan de helft van de indianen leeft nu buiten de reservaten. (Ze wonen vaak in houten huizen in een doorsnee dorpje.)Tegenwoordig proberen de Indianen de oude en de nieuwe levenswijzen met elkaar te verzoenen en ze houden hun oude godsdienstige plechtigheden, gewoonten en talen in ere.

 

Tot 1492: De Indianen

De bevolking van het Noord-Amerikaanse continent

Hoewel de geschreven geschiedenis van de Nieuwe Wereld pas begint in 1492, was er al tienduizenden jaren eerder een menselijke aanwezigheid op het continent. Tussen de 20.000 en 30.000 jaar voor Christus zijn er naar alle waarschijnlijkheid al mensen vanuit Siberië over de Beringstraat naar wat nu Amerika is getrokken. De Beringstraat was rond die tijd afgesloten door een dikke ijslaag, wat die mensen de gelegenheid gaf om de zee over te steken.

 

Powhatan, Indiaans opperhoofd van de Powhatan Confederacy

 

 

Cherokee

Van Wikipedia

  Vlag van de Cherokee Nation

 

Bands en benaming

      Taal en schrift   Sequoyah

Externe links

• (en) Lost Cherokee Nation
• (en) Artikel over de Cherokee in de Georgia Encyclopedia

Aniwaya,

 

Beste lezers,

De meeste mensen zullen zich wel afvragen wat Aniwaya betekend. Aniwaya, de taal van de Cherokee Nation, betekend in het Nederlands wolven. Dat is nu precies waar ik het op deze pagina over wil gaan hebben. Al mijn hele leven lang ben ik gefacineerd door de wolf. Daarom wil ik graag het een en ander met jullie delen.

 

Sprookjes

Wie is er niet mee groot gebracht? Sprookjes van Roodkapje en de grote boze wolf, de drie biggetjes, de zeven geitjes, en nog veel meer van dat soort sprookjes. Ze hebben alle een ding met elkaar gemeen...de grote boze wolf. Dat doet dit geweldige dier geen eer aan. Wolven zijn alles behalve de grote boze en bloedlustige dieren zoals men in sprookjes doen geloven.

 

Terug in de tijd  

De wolf (Canis lupus) is een roofdier uit de familie der hondachtigen (Canidae). Het is naar alle waarschijnlijkheid de voorouder van de hond (Canis lupus familiaris). In ieder geval kunnen ze samen vruchtbare nakomelingen voortbrengen, zodat de hond en de wolf, althans volgens bepaalde definities, tot dezelfde soort kunnen worden gerekend.

 

 

De wolf heeft een grijze tot grijzige vacht, met een rossig bruine kleur op rug, kop en oren. De verschillen tussen individuele wolven en ondersoorten zijn echter groot en ze komen in allerlei kleurvariëteiten voor, van geheel wit via roodbruin tot geheel zwart.

Wolven hebben een kop-romplengte van 80 tot 160 cm, en een staart van 30 tot 50 centimeter. De schouderhoogte is 65 tot 80 centimeter. Vrouwtjes zijn zo'n tien procent kleiner dan mannetjes: mannetjes wegen 20 tot 80 kg, vrouwtjes worden gemiddeld 18 tot 50 kg zwaar.

De wolf heeft in rust een hartslag van 90 slagen per minuut en een ademhalingsfrequentie van 15 tot 20 per minuut. Bij grote inspanning kan dit oplopen tot een hartslag van 200 per minuut en een ademhalingsfrequentie van 100 per minuut.

Het gehoor, de reukzin en het zichtvermogen zijn goed ontwikkeld. Een wolf kan tegen de wind in andere dieren ontdekken die zich op een afstand van 300 meter van hem bevinden. Ook kan hij uitstekend zien in het donker. De wolf heeft een zichthoek van 250° (ter vergelijking: 180° bij mensen). De wolf kan tonen horen tot 40 Khz, tonen die te hoog zijn voor het menselijk gehoor. Speciale hondenfluitjes zijn ontwikkeld, die niet voor mensen, maar wel voor honden en wolven hoorbaar zijn.

De druk van de hoektanden, de druk die een wolf kan uitoefenen tijdens het bijten, is 150 kg/cm2.

 

De wolf is een opportunist. Hij eet knaagdieren, haasachtigen, hoefdieren en vogels, maar ook aas en afval worden gegeten. Enkele grotere prooidieren zijn eland, edelhert, wild zwijn, rendier, bever en ree.

Indien voldoende aanwezig vormen hoefdieren de belangrijkste prooidieren. Bij een onderzoek naar het menu van Pools-Duitse wolven bleek dat ree ongeveer de helft van het menu beslaat, edelhert dertig procent en wild zwijn ongeveer vijftien procent. Kleinere dieren beslaan slechts vijf procent van het menu.

Ook vee en zelfs honden worden gegrepen. Een onbeschermd schaap is voor een wolf vaak een eenvoudige prooi, makkelijker dan bijvoorbeeld een ree.

Een gemiddelde roedel van ongeveer 10 dieren zal per dier ongeveer 2 tot 4 kg vlees per dag eten. Op jaarbasis eet een roedel wolven dus ongeveer 125 reeën, 30 edelherten, 5 wilde zwijnen, plus nog wat kleinere dieren.

 

Wolven zijn dag- en schemeringsdieren, maar door felle bejaging zijn ze in veel gebieden (waaronder Europa) een nachtelijke leefwijze erop na gaan houden. De wolf is een goede renner, maar kan ook goed zwemmen. Ze zijn in staat zich snel te verplaatsen, met een topsnelheid van 45 tot 50 km/u. Het is heel gewoon dat ze op een dag 50 tot 60 kilometer afleggen, maar er is een wolf waargenomen die op één dag 190 kilometer aflegde. Normaal gesproken zullen ze binnen hun territorium blijven, maar als ze op zoek zijn naar een nieuw territorium kunnen ze in hoog tempo nieuwe gebieden verkennen.

 

Wolven zijn sociale dieren die in roedels leven die strikt georganiseerd zijn en geleid worden door een mannetje en een vrouwtje die gewoonlijk met alfa worden aangeduid. Gewoonlijk behouden zij zich het alleenrecht op voortplanting voor. De overige leden zijn meestal (volwassen) nakomelingen van het alfapaar. Een vergelijkbaar stelsel kan ook aangetroffen worden bij andere in groepen jagende hondachtigen zoals de dhole (Cuon alpinus) uit India en de Afrikaanse wilde hond (Lycaon pictus).

Een roedel wordt gevormd door een mannetje en een vrouwtje. Hun nakomelingen van het eerste en gedeeltelijk het tweede jaar blijven in de roedel. Bij een gemiddelde worp van 4 dieren bestaat de roedel dan na 2 jaar uit 10 dieren. Omdat een roedel klein begint en eindigt en omdat er ook dieren zullen overlijden heeft de gemiddelde roedel iets van 5 dieren. De oudere jongen worden uit de roedel verstoten of verlaten de roedel uit zichzelf. Vaak trekken ze dan met hun broertjes en zusjes nog een periode op, totdat ze zelf een territorium en een partner gevonden hebben en ook een roedel gaan vormen.

Een roedel kan grote afstanden afleggen -honderd tot duizend kilometer- afhankelijk van het voedselaanbod. Dit voedselaanbod is tevens van invloed op de roedelgrootte. Waar veel voedsel is (bijvoorbeeld Alaska, waar de wolven op elanden jagen) leven de wolven in grote roedels die kunnen bestaan uit dertig dieren. In gebieden met weinig voedsel, als Italië en Spanje, leven de dieren in kleine familiegroepjes, bestaande uit het alfapaar en hun welpjes.

De roedel wolven houdt er een territorium op na. De omvang van een territorium is afhankelijk van de de voedselsituatie, maar zal tussen de 200 en 2000 km2 liggen. In de Alpen zijn territoria van 350 km2 gemeten, in Alaska zijn ze groter.

 

Communicatie

  Een huilende wolf

Voortplanting

  Een wolvenpuppie.

Ondersoorten

  Mexicaanse wolf (C. l. baileyi)
  Poolwolf (C. l. arctos)
  Dingo (C. l. dingo)

• Canis lupus - Wolf
• Witte wolf (Canis lupus albus)
• Kenai schiereiland wolf (Canis lupus alces)
• Arabische wolf (Canis lupus arabis)
• Poolwolf (Canis lupus arctos)
• Mexicaanse wolf (Canis lupus baileyi)
• Newfoundland wolf (Canis lupus beothucus)
• Bernard's wolf (Canis lupus bernardi)
• Steppewolf (Canis lupus campestris)
• Mongoolse wolf (Canis lupus chanco)
• British Columbiawolf (Canis lupus columbianus)
• Vancouver Islandwolf (Canis lupus crassodon)
• Kaspische wolf (Canis lupus cubanensis)
• Spaanse wolf (Canis lupus deitanus)
• Dingo (Canis lupus dingo)
• Aziatische woestijnwolf (Canis lupus desertorum)
• Hond (Canis lupus familiaris)
• Cascade Mountains wolf (Canis lupus fuscus)
• Grijs-witte wolf (Canis lupus griseoalbus)
• Ezowolf (Canis lupus hattai)
• Hudson Bay wolf (Canis lupus hudsonicus)
• Japanse wolf (Canis lupus hodophilax)
• Noordelijke Rocky Mountains wolf (Canis lupus irremotus)
• Labradorwolf (Canis lupus labradorius)
• Alexander Archipelago wolf (Canis lupus ligoni)
• Europese wolf (Canis lupus lupus)
• Amerikaanse wolf (ook Timber wolf) (Canis lupus lycaon)
• Mackenzie toendrawolf (Canis lupus mackenzii)
• Baffin Island toendrawolf (Canis lupus manningi)
• Rietwolf (Canis lupus minor)
• Mogollon Mountain wolf (Canis lupus mogollonensis)
• Texas wolf (Canis lupus monstrabilis)
• Plainswolf (Canis lupus nubilus)
• Mackenzie Valley wolf (Canis lupus occidentalis)
• Greenland wolf (Canis lupus orion)
• Indische wolf (Canis lupus pallipes)
• Alaskawolf (Canis lupus pambasileus)
• Iberische wolf (Canis lupus signatus)
• Toendrawolf (Canis lupus tundrarum)
• zuidelijke Rocky Mountains wolf (Canis lupus youngi)

• Canis lupus albus (Witte wolf) - Noord-Rusland
• Canis lupus arctos (Poolwolf) - Arctisch Canada
• Canis lupus baileyi (Mexicaanse wolf) - Mexico & het zuidwesten van de Verenigde Staten
• Canis lupus communis (Russische wolf) - Centraal-Rusland
• Canis lupus cubanensis (Kaspische wolf) - oosten van Centraal-Azië
• Canis lupus hattai (Ezowolf) - Hokkaido, Japan
• Canis lupus hodophilax (Japanse wolf) - Honshu, Japan
• Canis lupus lupus (Europese wolf) - Europa tot China
• Canis lupus lycaon (Timberwolf) - Zuidoost-Canada & Noordoost-VS
• Canis lupus nubilus (Plainswolf) - Centraal-VS & oosten van Centraal-Canada
• Canis lupus occidentalis (Alaskawolf) - Alaska, Noordwest-Canada
• Canis lupus pallipes (Indische wolf) - India tot het Midden-Oosten

Kenmerken

  Wolf